2026: Αβεβαιότητες, νέα κόμματα, μια κοινωνία απογοητευμένη και στο βάθος κάλπες
Τι φέρνει ο νέος χρόνος στην πολιτική ζωή; Θα είναι μια χρονιά ατύπως προεκλογική, καθώς σε ενάμιση χρόνο το πολύ θα έχουμε εκλογές κι αυτό θα επηρεάσει το πολιτικό κλίμα. Κι όταν πλησιάζουν οι εκλογές, ανεβαίνουν οι τόνοι, παράγεται λιγότερο έργο, εκλείπουν οι συναινέσεις. Όχι ότι υπήρξαν συναινέσεις τα προηγούμενα χρόνια...
Η κυβέρνηση υποδέχεται το 2026 με άλυτα προβλήματα και φθορά από τα σκάνδαλα και την ανυποχώρητη ακρίβεια. Θα επιχειρήσει να καλύψει το χαμένο έδαφος με διαφόρων ειδών παροχές αλλά και με μια πιο δεξιόστροφη πορεία, αφού από δεξιά έχει τις μεγαλύτερες απώλειες, αν και ο μοναδικός αντίπαλος που θα μπορούσε θεωρητικά να της αφαιρέσει την εξουσία είναι το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και η προσπάθεια άσκησης πολιτικής πίεσης του Κυριάκου Μητσοτάκη προς το Νίκο Ανδρουλάκη θα ενταθεί με φόντο τους ψηφοφόρους του Κέντρου. Όπως και να έχει, η ΝΔ παραμένει μακριά από το στόχο της αυτοδυναμίας και είναι αβέβαιο, αν σε σενάριο σχήματος συνεργασίας θα παραμείνει ο κ. Μητσοτάκης πρωθυπουργός.
Για το ΠΑΣΟΚ, θα είναι επίσης μια κρίσιμη χρονιά, αφού θα επιχειρήσει να κάνει το άλμα, που προς το παρόν δε γίνεται, έτσι ώστε να αποκτήσει δυναμική εξουσίας. Φαινομενικά το εγχείρημα είναι δύσκολο, για αρκετούς ακατόρθωτο, αλλά στην πολιτική δεν είναι απίθανες οι ανατροπές. Το 2008, το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα χρόνο πριν τις εκλογές δέκα μονάδες πίσω από τη ΝΔ στις δημοσκοπήσεις και τελικά έλαβε 44% και έγινε κυβέρνηση. Αλλά και σε χώρες της Ευρώπης έχουν συμβεί εντυπωσιακές ανατροπές. Το 2004 στην Ισπανία, οι Σοσιαλιστές κέρδισαν με έξι μονάδες το Λαϊκό Κόμμα, ενώ έχαναν με δέκα.
Και πάντα να μην παραβλέπουμε το απρόοπτο. Ας σκεφθούμε, τι θα γινόταν αν το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ξέσπαγε λίγο πριν την προεκλογική περίοδο;
Σε κάθε περίπτωση, όταν προκηρυχθούν εκλογές, ας θεωρήσουμε περίπου δεδομένο ότι θα υπάρξουν δύο αναμετρήσεις. Η πρώτη που θα είναι κάλπη καταγραφής δυνάμεων και η δεύτερη που θα βγάλει κυβέρνηση, πιθανότατα συνεργασίας είτε με κορμό τη ΝΔ και συμμαχία με κόμματα της Δεξιάς είτε με κορμό το ΠΑΣΟΚ και άλλες κεντροαριστερές και αριστερές δυνάμεις.
Το 2026 θα είναι όμως και μια χρονιά ίδρυσης νέων κομμάτων. Σίγουρο θεωρείται το κόμμα Τσίπρα, που όμως δε φαίνεται να δημιουργεί κάποιο ρεύμα. Στο λεγόμενο αντισυστημικό χώρο, το κόμμα που επιβεβαίωσε ότι ετοιμάζει η Μαρία Καρυστιανού ίσως συσπειρώσει γύρω του δυνάμεις που θεωρούν τους πολιτικούς αναξιόπιστους και έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους για τους θεσμούς. Ανοιχτό μένει το παράθυρο για ένα κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αν το πράξει, λογικά, θα βάλει τέλος στο σενάριο αυτοδύναμης κυβέρνησης ΝΔ, αν βγει πρώτη...
Οι πολίτες πάντως -όπως και η κυβέρνηση- δείχνουν κουρασμένοι και επιπροσθέτως, η κοινωνία απογοητευμένη. Έχει μειωμένες προσδοκίες για τη νέα χρονιά και όσοι απάντησαν στις μετρήσεις του 2025 δήλωσαν πλειοψηφικά ότι επιθυμούν την πολιτική αλλαγή και δεν φοβούνται το χάος, ευρήματα που αποδυναμώνουν το κυβερνητικό αφήγημα.
Συμπερασματικά, το 2026 αναμένεται να είναι ένα έτος με πολλές αβεβαιότητες όπου οι δυνητικοί διεκδικητές της εξουσίας, ως αντιπαρατιθέμενοι πόλοι μεταξύ τους, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πρέπει να υπερβούν τους εαυτούς τους για να πετύχουν τους διακηρυγμένους στόχους τους. Κι όλα αυτά σε ένα διεθνές περιβάλλον ρευστότητας -όπως αποδεικνύει η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα- που επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας, το οποίο όμως θα νικηθεί μόνο συλλογικά, με σχέδιο, επεξεργασία και σοβαρή ηγεσία και όχι από αυτόκλητους σωτήρες, μεμονωμένους τιμωρούς ή πειθήνιους φωστήρες.
